Biogazownia rolnicza
Typowa instalacja rolnicza produkująca biogaz składa się z wymienionych poniżej elementów:
- zbiornika surowca (gnojowicy)
- komory fermentacyjnej z układem dozowania, podgrzewania i mieszania mechanicznego lub barbotażowego
- zbiornika biogazu,
- systemu grzewczego lub systemu do produkcji ciepła i energii elektrycznej
- zbiornika produktu przefermentowanego (szlamu)
- układu kontrolno - sterującego
- instalacji gazowej
Do bardzo dobrze nadających się surowców odnawialnych do zastosowania na biogazowniach rolniczych należą: nawozy naturalne, odpady z produkcji rolnej (np: odpady zbożowe), specjalnie hodowane rośliny energetyczne (np: kukurydza, pszenżyto, pszenica). Tym niemniej na biogazowniach rolniczych można również przetwarzać na biogaz odpady organiczne pochodzące na przykład z produkcji spożywczej lub biopaliw oraz inne czyste chemicznie odpady organiczne.
W Polsce szczególne zainteresowanie budzi wykorzystywanie na biogazowniach rolniczych osadów ściekowych z komunalnych lub przemysłowych oczyszczalni ścieków. Jednakże zastosowanie tego typu substratu jest problematyczne z uwagi na fakt wykorzystania pozostałości pofermentacyjnej jako nawozu.
Na terenie Niemiec znajduje się sześćset takich biogazowni i ulokowane są głównie na farmach indywidualnych. Biogazownie rolnicze powstały za inwestycje wynoszące na dzień dzisiejszy rocznie 20 milionów DM.
W 1998 roku w Danii działało 20 biogazowni na farmach indywidualnych i 20 dużych scentralizowanych biogazowni rolniczych odbierających odpady z co najmniej kilku dużych farm zwierzęcych. Dziś te biogazownie produkują rocznie ponad 260 GWh energii elektrycznej.